Weerom zo’n dag
Van verloren zijn
Weerom zo’n morgen
Zonder zonneschijn
Tot de avond kwam
Had ik geen idee
Wat de nacht vermag
Als één oogopslag
Alles anders maakt
Refrein: Het was in die nacht
Dat de wereld stil bleef staan
En jij met mij door wou gaan
Woordenloos verdreef je mij de eenzaamheid
En in het land
Dat geen ander vinden kan
Legde het schip der liefde aan
Woordenloos verbleven wij in tederheid
Midden in de nacht
Scheen opeens de zon
Droogde alle tranen
Van die nare tijd
En de passie brandt
In een felle gloed
Mateloos en heet
Nu ik eindelijk weet
Wat de liefde doet
Refrein
Als een zachte wind
Die mijn haar bevrijdt
Maakte jij me blij
Maakte jij me vrij
Van de eenzaamheid.
Refrein
Toen de wereld stil bleef staan
En jij met mij door wou gaan
Toen de wereld stil bleef staan
En jij met mij door wou gaan
|
|
|