Je bent op de kat
mee binnengeslopen,
geef toe dat was toch wel huisvredebreuk,
en ook was het naïef van je te hopen
dat poezen niet gaan krabben als het jeukt.
Dan ben je in paniek beginnen hoppen,
hongerig, ontheemd en half in shock,
om je ten einde raad te gaan verstoppen
tussen m’n linker broekspijp en m’n sok.
Je hebt me zonder nadenken gebeten
-nog niet eens een bloeddrup afgetapt-
je had je buikje bolrond mogen vreten,
maar ‘k heb me zonder nadenken gekrabd.
Sorry vlo, maar je hebt niet geleden
en je eitjes zijn gezond en groeien snel,
je genetisch materiaal is tot op heden
veilig in de warme poezenpels.
|
|
|