Nooit tevreden, nooit content
En iedereen kan de boom in
Vol verbittering, haat en nijd
Moedeloosheid is koning
Helder weer, helder hoofd
Het lijkt zo lang geleden
En ik ben toch zo graag ontevreden
Oh, ik ben toch zo graag ontevreden
Heel mijn wereld, één hoop stront
Dat hebt u goed geroken
Heel mijn leven, doffe brij
Het zit in al mijn knoken
‘k Sta hier hoog, maar ik val
Gewillig naar beneden
En ik ben toch zo graag ontevreden
Ja, ik ben toch zo graag ontevreden
Soms draag ik m’n steentje bij
Tot gezelligheid
Maar af en toe moet ik mijn eitje
Nee, niet één klein eitje
Maar een massa kiekens kwijt
‘k Zou wel willen, maar het gaat niet
Om de zon, om de zon te zien
En ik weet, en ik weet, en ik weet
Dat ik eigenlijk een pak slaag verdien
Helder zicht, helder hoofd
Het lijkt zo lang geleden
En ik ben toch zo graag ontevreden
|
|
|