Daar heb je het stukje, de
zigeunermeid
De ene echte parel in de harde strijd
Sara met de heupen, draaiend als een tol
Sara met je borstjes, je brengt m’n hoofd op hol
Sara, als ik vragen mag ‘blijf heel dicht bij mij’
Je bent het zachtste bed in deze woestenij
Sara, oh Sara
Moeders oude handen heb ik lang niet meer zien beven
Er is het huis, er is de tuin, er bloeien bloemen in de tuin
Het is er rustig, Sara
Heel rustig, Sara, om te leven
Sara, de kroeg hier, is niet altijd mild
Ik weet hoe dat de borrel het woeste lichaam stilt
Het vallen en het opstaan, het braken in de morgen
Wie is er nog nuchter, wie zal er voor me zorgen
Ik ken de kroeg, de vuile, vieze mannen
De wijven met hun dom gepraat en met hun duizend plannen
Sara, oh Sara
Moeders oude handen heb ik lang niet meer zien beven
Er is het huis, er is de tuin, er bloeien bloemen in de tuin
Het is er rustig, Sara
Heel rustig, Sara, om te leven
De stad is overvol met schooiers en kornuiten
Ik ken ze allemaal, ze breken eigen ruiten
Ik ken er Geile Jean, ik ken er Lichte Lilly
Hugo met een anders vrouw, de wulpse rosse Sally
Ik ken zij die zich dagelijks aan de bron der liefde laven
Maar ik vrees dat geen van allen rustig wordt begraven, Sara
Sara, oh Sara
Moeders oude handen heb ik lang niet meer zien beven
Er is het huis, er is de tuin, er bloeien bloemen in de tuin
Het is er rustig, Sara
Heel rustig, Sara, om te leven
|
|
|