Stil staat Nonja aan het strand te
staren.
Naar het schip dat heel ver weg zal gaan.
Voor het laatst ziet zei z’n blonde haren.
En ze fluistert dan zacht met ‘n traan.
REFREIN
Aloha ohe jij moet naar zee.
Maar ik zal altijd op je blijven wachten.
Vergeet toch niet,wat ook geschied.
‘T meisje dat je achter liet.
En voorbij zijn nu al vele jaren.
Maar helaas haar zeeman kwam niet meer.
Vaak staat zei nog naar het strand te staren.
En dan zingen de golven steeds weer.
REFREIN
vergeet toch niet wat ook geschied ‘t meisje dat je achter liet
|
|
|