REFREIN:
Wanneer ik bij moedertjes graf zit geknield.
Dan hoor ik haar stem waar ik als kind zo van hield.
Ik voel weer de liefde die zei aan me gaf.
Op dat plekje bij moedertjes graf.
Ik weet nog de dag van m’n grootste verdriet,ik kan er nog dikwijls om wenen.
Toen moeder voorgoed al haar kinderen verliet,voor altijd ging zij van ons
henen.
Al is ze niet meer in ons midden,toch zal ik voor haar blijven bidden.
REFREIN
Daar ginds op die plek waar m’n moedertje ligt,daar kan ik zo vaak zitten
dromen.
Ook schaam ik me niet wanneer langs m’n gezicht de tranen soms rijkelijk
stromen.
Al moest ik het kostbaarste geven,in m’n hart zal ze steeds blijven leven.
Ik voel weer de liefde die zij aan me gaf,Op dat plekje bij moedertjes graf
|
|
|